Hartelijk dank aan alle deelnemers, in het bijzonder onze sprekers Robert, Meina en Hendrik-Jan, alsmede de gastheer -en vrouw van HF Witte Ronald en Debbie.

Klik verder om de toespraak te lezen (English translation of opening speech is down below)

‘Vrijheid in actie’ is een bijeenkomst om verschillende bestaande vrijheidslievende initiatieven bij elkaar te brengen. Want zeg nu zelf, willen jullie meer of minder versplintering?

Dat gaan we regelen!

Collectivistische groeperingen hebben binnen Nederland en Europa een bijna onaantastbare machtpositie verworven. Alle grote instituten zijn links, de regering is links en zelfs het bedrijfsleven is behoorlijk links en woke.
Voorstanders van individuele vrijheid daarentegen zijn hopeloos verdeeld in politieke splinterpartijen en kleinschalige initiatieven waarvan de meesten slechts van korte duur zijn.

Hoe kan dit verschil verklaard worden? Leeft vrijheid niet? Is indoctrinatie via het onderwijs en propaganda uit de media te sterk? Of moeten wij ons gewoon beter organiseren?

Het maakt niet uit hoe sterk onze tegenstanders zijn, want het enige waar wij controle over hebben is onze eigen beweging. Wij kunnen dus niet anders dan ons beter organiseren.
Maar is het nodig om een massabeweging te worden? Moeten we het hele volk achter ons krijgen? Niet per se.

Laten we eens kijken naar een aantal voorbeelden van radicale cultuuromslag:

Vrijheid van Godsdienst: duizend jaar lang wist de Katholieke kerk West Europa te domineren. Geen enkele andere godsdienst was toegestaan en minieme afwijking van de leer werden keihard de kop ingedrukt. Menig hervormer eindigde op de brandstapel en diverse kruistochten werden gelanceerd tegen hun volgelingen. Maarten Luther was de eerste die de dans wist te ontspringen, en in combinatie met de boekdrukkunst een reformatie teweeg bracht. Er ontstond een massabeweging van protestanten en vele godsdienstoorlogen volgden. Enfin, de geschiedenis kent u allemaal. Het punt is dat sinds die tijd mensen het recht hebben iets anders te geloven dan hun medemens.
Het is haast niet meer voor te stellen dat het ooit anders was. Tenzij je je op een moderne universiteit bevindt.

Een andere radicale cultuuromslag is de afschaffing van slavernij. Hierbij moeten we allereerst denken aan het afschaffen van de horigheid: landsknechten die eigendom waren van een landsheer. Soms ging dat geleidelijk, boeren werkten generatie op generatie om hun vrijheid en hun land te kopen. Maar vaak volgden hervormingen pas na bloederige volksopstanden.
Slavernij zoals we dat kennen in de Europese koloniale rijken is in veel gevallen zonder buitensporig geweld afgeschaft. Het Britse rijk is hiervan het beste voorbeeld. Slavernij is daar gelijdelijk afgeschaft via publiek debat, politiek en rechtspraak. Met name Christelijke organisaties als de methodisten en de quakers lanceerden uitgebreide campagnes ter bevrijding van slaven. Dankzij hun vele pamfletten, boeken en toespraken wist men het publiek te overtuigen van hun morele gelijk.

Hierin kunnen wij als vrijheidsbeweging inspiratie putten. Volledige slavernij is gelukkig afgeschaft, maar deeltijdslavernij door onderdrukking en geweld is schering en inslag. Belasting, overregulering, fiat geld, beperkingen van de individuele vrijheid, falende sociale voorzieningen en de dreiging van een Europese superstaat of wereldregering: er is veel werk aan de winkel.

Met deze bijeenkomst wil ik helpen aan verbinding, maar niet in de zin van één overkoepelende organisatie. Die is namelijk niet nodig. Iedereen kan werken in zijn of haar domein. Politiek is slechts één manier. Doorgaans vólgt de politiek een culturele omslag, zelden zet zij de toon. Of het nu gaat om collectivistische bewegingen als communisme of fascisme, of succesvolle onafhankelijkheidsbewegingen: de strijd wordt eerst gestreden in de hoofden van mensen.

Het is makkelijker te voorkomen dat mensen verkeerd geprogrameerd worden dan te proberen mensen te deprogrammeren. Van Stalin is de uitspraak: “Onderwijs is een wapen waarvan het effect afhangt van wie het hanteert.” Zolang collectivisten het onderwijs domineren, en zelfs onze eigen kinderen vergiftigen met hun extreemlinkse retoriek, zijn we aan het dwijlen met de kraan open.

Daarom ben ik ook zo blij om de Academia Libera Mentis vandaag welkom te mogen heten. Een universitaire opleiding die niet woke is.

Maar met opleidingen alleen zijn we er nog niet. We moeten een mentaliteit cultiveren waarin vrijheid zo vanzelfsprekend is, dat we een overheid niet eens serieus nemen. Dat we niet langer protesteren, dat we niet eens strijden tegen een overheid, maar deze simpelweg negeren.

Dat is de basisgedachte achter onze vrije commune in Spanje. Menigmaal ben ik gevraagd waarom daar het woord ‘commune’ in zit, dat is toch collectivistisch? Het duidt echter op de keerzijde van vrijheid, namelijk verantwoordelijkheid. Taken die we nu uitbesteden aan de overheid, moet je als je echt in vrijheid wil leven, zelf oplossen. En het beste model daarvoor is die van een kleine gemeenschap. Wij delen niet elkaars bezit, maar wel elkaars leven, in goede en in slechte tijden.
Kinderen die in een dorp opgroeien waar men in vrijheid leeft, die nooit in een indoctrinatiekamp zijn gestopt, hebben geen boodschap aan autoriteit.

Voor volwassenen die wel het hele onderwijs hebben doorlopen, is het vaak een geleidelijk proces wat hen terugbrengt naar de behoefte aan vrijheid en een filosofie als het libertarisme. Het is zeker niet onmogelijk om mensen te deprogrammeren. Soms zijn het gebeurtenissen als de moord op Pim Fortuijn of de recente corona paniek die het hem doen. Maar zonder organisaties die zich inzetten voor vrijheid, kritische geluiden laten horen en initiatieven ontplooien, tasten deze mensen in het duister.
Daarom is het van belang dat we over het hele spectrum, van jong tot oud, arm en rijk, manieren ontwikkelen om zich los te kunnen maken van het systeem. Dat kan monetair, zoals met crypto en edelmetalen. Maar denk ook aan gezondheid, onderwijs, energie, voeding enzovoorts.

Iedereen kan zijn of haar steentje bijdragen vanuit de eigen expertise. Maar doe dat vooral lokaal. Digitale middelen zijn handig om mensen bij elkaar te brengen, maar het meeste effect bereik je offline, van mens tot mens.
Vroeger voerde Postbus 51 de brilliante campagne: “Een beter millieu begint bij jezelf.” De globetrotters van Extinction Rebellion zouden daar veel van kunnen leren. Maar libertariers net zo zeer: “Een vrijere wereld begint bij jezelf”

Door te kijken naar dingen waar je wel invloed op hebt: jouw eigen gezondheid, het onderwijs van jouw kinderen, het minimaliseren van belastingafdracht, wellicht emigratie, samenwerking met buren, gebruik van crypto, lid worden van lokale groepen voor biologisch voedsel, ruilhandel, preppers et cetera → bereik je veel meer dan met commentaar op internet gooien en voor de zoveelste keer op een oppositiepartij te stemmen.

Wat hierbij bovenal gecultiveerd moet worden is een mentaliteit van vrijheid. Zo vrij zijn in jouw denken dat het hele idee van een overheid absurd wordt. Totdat een ambtenaar niets anders is dan een predikant van een primitieve religie.
Laten wij dan nu de schouders eronder zetten voor een reformatie.

‘Freedom in Action’ is a gathering to bring together various existing freedom-loving initiatives. Because let’s be honest, do you want more or less fragmentation?

We’re going to make that happen!

Collectivist groups have gained an almost unassailable position of power within the Netherlands and Europe. All major institutions are left-wing, the government is left-wing, and even the business community is quite left-wing and woke.
Proponents of individual freedom, on the other hand, are hopelessly divided into political splinter parties and small-scale initiatives, most of which are short-lived.

How can this difference be explained? Is freedom not alive? Is indoctrination through education and media propaganda too strong? Or do we simply need to organize ourselves better?

It doesn’t matter how strong our opponents are, because the only thing we have control over is our own movement. So we have no choice but to organize ourselves better.
But is it necessary to become a mass movement? Do we need to get the whole population behind us? Not necessarily.

Let’s look at some examples of radical cultural change:

Freedom of Religion: for a thousand years, the Catholic Church dominated Western Europe. No other religion was permitted, and even the slightest deviation from doctrine was harshly suppressed. Many reformers ended up at the stake, and various crusades were launched against their followers. Martin Luther was the first to escape this fate and, in combination with the art of printing, brought about a reformation. A mass movement of Protestants arose, and many religious wars followed. Anyway, you all know the history. The point is that since that time, people have had the right to believe something different from their fellow human beings.
It is almost impossible to imagine that it was ever any different. Unless you are at a modern university.

Another radical cultural shift is the abolition of slavery. The first thing that comes to mind here is the abolition of serfdom: farmhands who were the property of a lord. Sometimes this happened gradually, with farmers working for generations to buy their freedom and their land. But often reforms only followed bloody popular uprisings.

Slavery as we know it in the European colonial empires was abolished in many cases without excessive violence. The British Empire is the best example of this. Slavery was gradually abolished there through public debate, politics, and the judiciary. Christian organizations such as the Methodists and Quakers in particular launched extensive campaigns for the liberation of slaves. Thanks to their many pamphlets, books, and speeches, they managed to convince the public of their moral righteousness.

As a freedom movement, we can draw inspiration from this. Fortunately, full slavery has been abolished, but part-time slavery through oppression and violence is commonplace. Taxation, overregulation, fiat money, restrictions on individual freedom, failing social services, and the threat of a European superstate or world government: there is much work to be done.

With this meeting, I want to help connect people, but not in the sense of creating one umbrella organization. That is not necessary. Everyone can work in their own domain. Politics is only one way. Politics usually follows a cultural shift; it rarely dictates one. Whether it concerns collectivist movements such as communism or fascism, or successful independence movements: the battle is first fought in people’s minds.

It is easier to prevent people from being misprogrammed than to try to deprogram them. Stalin once said: “Education is a weapon whose effect depends on who wields it.” As long as collectivists dominate education and even poison our own children with their extreme left-wing rhetoric, we are fighting a losing battle.

That is why I am so pleased to welcome Academia Libera Mentis today. Finally a university that isn’t woke.

But education alone is not enough. We must cultivate a mindset in which freedom is so self-evident that we do not even take government seriously. That we no longer protest, that we do not even fight against government, but simply ignore it.

That is the basic idea behind our free commune in Spain. I have often been asked why the word ‘commune’ is in the name, as it has collective connotations. However, it refers to the flip side of freedom, namely responsibility. If you really want to live in freedom, you have to take care of tasks that we currently outsource to the government yourself. And the best model for this is that of a small community.
We don’t share each other’s possessions, but we do share each other’s lives, in good times and bad.
Children who grow up in a village where people live in freedom, who have never been put in an indoctrination camp, have no regard for authority.

For adults who have gone through the entire education system, it is often a gradual process that brings them back to the need for freedom and a philosophy such as libertarianism. It is certainly not impossible to deprogram people. Sometimes it is events such as the murder of Pim Fortuijn or the recent corona panic that do the trick. But without organizations that are committed to freedom, voice critical opinions, and develop initiatives, these people are left in the dark.
That is why it is important that we develop ways for people across the spectrum, from young to old, rich and poor, to break free from the system. This can be monetary, such as with crypto and precious metals. But also consider health, education, energy, food, and so on.

Everyone can contribute based on their own expertise. But do so locally. Digital tools are useful for bringing people together, but you achieve the most impact offline, person to person.
Postbus 51 used to run a brilliant campaign: “A better environment starts with you.” The globetrotters of Extinction Rebellion could learn a lot from that. But so could libertarians: “A freer world starts with you.”

By looking at things you can influence: your own health, your children’s education, minimizing tax payments, perhaps emigration, cooperation with neighbors, use of crypto, joining local groups for organic food, bartering, preppers, etc. -> you can achieve much more than by posting comments on the internet and voting for an opposition party for the umpteenth time.

Above all, what needs to be cultivated here is a mentality of freedom. Be so free in your thinking that the whole idea of government becomes absurd. Until a civil servant is nothing more than a preacher of a primitive religion.
Let us now put our shoulders to the wheel for a reformation.